Recept Chocoladecake van chef Conticini


Vandaag het recept voor een echte, heerlijke chocoladecake! En niet zomaar één.. Het is een recept van één van de meest sympathieke patissiers van Frankrijk en een grote naam in de internationale patisserie wereld : Philippe Conticini. De chef is in mijn gezin een soort superheld, mijn kinderen vinden hem geweldig ! Hij heeft altijd willen laten zien dat je geen chef patissier hoeft te zijn om smaakexplosies te creëren en hiervoor heeft hij dus een chocoladecake bedacht met de geweldige naam : Cakounet. (spreek uit Kékoené).


Recept omelet met wilde asperges

Vanaf begin maart/april vind je hier in de Provence, wanneer het weer mee zit, wilde asperges. Wij gaan dus regelmatig de natuur in met de familie om ze te zoeken. De asperges groeien direct om de plant 'asparagus', maar je moet wel even zoeken, want werkelijk alles is groen.. Kijk maar op het zoekplaatje hiernaast, zie je hem?

Wanneer je éénmaal bezig bent, is het superleuk om te doen, vooral met kinderen. Er gaat niets boven een leuke speurtocht, toch? Natuurlijk wordt er ook een wedstrijd gehouden: wie de meeste asperges vindt, heeft gewonnen.Aan het einde van de dag worden de asperges schoongemaakt en verdeeld en worden de omeletten gemaakt. Hiervoor gebruiken we alleen de puntjes van de asperges, zeg maar zo'n 5 centimeter. Het recept vind je hieronder. Mocht je tussen maart en juni in de Provence zijn, veel plezier met zoeken!

Klassiek recept crème brûlée

De klassieke crème brûlée vind je vandaag de dag nog steeds in praktisch elk Frans restaurant en het is het dessert 'préféré' van heel veel mensen hier. 
Op zich is de crème brûlée is niet moeilijk te maken, maar thuisbakkers laten zich vaak ontmoedigen door het 'au-bain-marie' bakken in de oven of denken dat het branden te moeilijk of te gevaarlijk is. Geloof me, als ik het kan (met mijn twee linkerhanden) kunnen jullie het ook.
Er zijn overigens ontzettend veel variaties te bedenken op de klassieke crème brulée. Wat dacht je van een speculaas-versie, karamel, citroen en ga zo nog maar even door. Ik zet ze er binnenkort allemaal op!

Aanrader: Het lied van de Mistral

'Quan lou ven coumenco, vento très jour, siès ou noun'  Provençaals voor 'als de wind opsteekt, waait hij drie, zes of negen dagen'. Dan hebben we het natuurlijk over de Mistral, die harde, koude wind die de Provence kenmerkt. Ik wilde hier in eerste instantie neerzetten dat ik een haat/liefde verhouding met deze wind heb, maar wanneer ik er goed over nadenk is het 100% haat! Probeer maar eens een volle winkelwagen naar je auto te rijden, wanneer de Mistral over de parkeerplaats raast.

Maar nu is er 'Het lied van de Mistral', een betoverende roman over vriendschap, tradities en folklore, over wat ons wordt nagelaten door voorouders en wat we willen doorgeven aan de volgende generaties. Boven alles is het een ode aan het landschap van de Provence: de bijzondere geuren, de flora en fauna, en natuurlijk de vreselijke mistral. Al een tijdje geleden vertaald, maar zo de moeite waard om te lezen!

De recensies zijn éénsgezind over deze debuutroman van Olivier Mak-Bouchard: een duizelingwekkend debuut (Volkskrant) - Een vervoerende debuutroman (het Parool)  Olivier Mak-Bouchard weet de diepte en de wortels van de Provence te vangen, en geeft een heel andere blik op dat rijke vakantieoord (Psychologies)

Nieuwsgierig naar het verhaal? Klik dan ..

Twee recepten voor een Ile Flottante

De Ile Flottante hoort, samen met de crème brulée, toch wel bij de klassieke recepten uit de Franse keuken. Ik ben eens gaan rondvragen hoe je deze nu het lekkerste én makkelijkste kon maken en kreeg drie oplossingen voor het garen van het opgeklopte eiwit: in de oven, in de magnetron of in een pan met water. Nou, ik heb ze alle drie uitgeprobeerd en daar ik het gaar koken van het eiwit in water geen succes vond, viel dit recept al snel af. 

Het recept van de île flottante uit de oven is de absolute winnaar! Deze versie is de allerlekkerste en niet moeilijk om te maken. Het is echter wel wat tijdrovender dan de magnetron variant.

Het recept van de île flottante uit de magnetron was eigenlijk de grootste verrassing. Het eiwit gaart goed en is lekker stevig. Het magnetronrecept kost je ook heel wat minder tijd. 

Ik zou zeggen, probeer ze alle twee eens en kijk welke jou het beste ligt. Hier hebben ze het ovenrecept voor de île flottante inmiddels uit hun hoofd geleerd en staat het regelmatig op tafel!

Tips en recept stevige slagroom

Ik kwam laatst op een Nederlandse Facebook-pagina over patisserie de vraag tegen hoe je het beste stevige slagroom kunt maken. En laat ik daar nou een antwoord op hebben! Het recept voor een stevige slagroom heb ik overgenomen van de bekende Franse chef Cyril Lignac. 

Het allerbelangrijkste? Zorg dat én de kom én de garde én de room goed koud zijn! Ik zet alles vaak een uur voor het kloppen in de koelkast. Het recept maakt gebruik van Mascarpone, maar je kunt de 'poedersuiker-tip' zeker ook gebruiken bij het kloppen van alleen room. Je ziet de slagroom steviger en dikker worden..

Recept Crêpes Suzette

Suzette, waarom Suzette? Deze prachtige Franse naam is voor eeuwig verbonden aan het recept van de geflambeerde crêpes. Het antwoord is echter niet zo simpel. Er zijn drie koks die zich de uitvinding van de crêpes Suzette toe eigenen. Is het Auguste Escoffier die in 1903 een versie in zijn Guide Culinaire had staan voor een vriendin van de koning, Henri Charpentier, een leerling van Escoffier, die zegt dat hij deze crêpes per ongeluk in brand heeft gestoken en hij dus de uitvinder is of toch Monsieur Joseph eigenaar van restaurant Marivaux in Parijs die deze crêpe op het menu had staan als eerbetoon aan actrice Suzanne Reichenberg?

We kunnen er een spannend spelletje 'Wie van de drie' van maken, maar ik denk niet dat we het antwoord ooit écht te weten komen. Wat ik wel weet, is dat het recept misschien wat voorbereiding nodig heeft, maar dat het zeer de moeite waard is! Het grote voordeel van de versie van de Crêpes Suzette die ik hier op de site zet, is dat je alles van tevoren klaar kunt maken en op het laatste moment de crêpes terug in de pan kan doen met de saus en de Grand Marnier. Van deze Grand Marnier hebben we overigens maar een klein beetje nodig, de rest kun je dus gebruiken om jezelf moed in te drinken voor het flamberen! ;-)


De crêpes van mijn dochter Sanne

Op 2 februari wordt hier in Frankrijk de ‘Chandeleur’ (in het Nederlands ‘Maria Lichtmis’) gevierd, en dit geeft hier in het zuiden het einde aan van de Kerstperiode met zijn vele tradities. 

Het feest van de Chandeleur gaat samen met de traditie van het eten van crêpes, de bekende dunne Franse pannenkoeken. En het gaat nog verder dan dit: om een rijk en gezond jaar te krijgen moet je bij de eerste crêpe die je maakt in je linkerhand een muntstuk houden en in je rechterhand de pan. Je draait de crêpe hierna door hem in de lucht te gooien en weer op te vangen in de pan. De bedoeling is dat de crêpe dan weer ‘recht’ terug in de pan terecht komt. Doe dus je best !
Een tweede traditie is dan om deze crêpe met het muntstuk een jaar lang in de voorraadkast te leggen voor nog meer voorspoed, maar hier ben ik zelf iets minder fan van ;-)

Bij ons thuis maakt mijn dochter Sanne de crêpes altijd en dat doet ze zeker één keer per week. Altijd beter én lekkerder dan kant-en-klare zoetigheid uit de supermarkt. Een makkelijk recept en perfect om met kinderen te maken én op te eten!

Recept croque-monsieur, de Franse tosti

Makkelijker kan ik het echt niet maken : het recept van de Croque-Monsieur. Nou hoor ik jullie zeggen : ‘Een tosti, moet daar echt een recept van uitgeschreven worden ?’ Ik vond dus van wel, want het is nog steeds een zeer populair gerecht. Bijna elke bistro hier in Frankrijk heeft hem op de kaart staan en bij iedere dorpsbakker ligt hij in de vitrine op je te wachten. Ik ga ervan uit dat jullie de Croque Monsieur kennen : twee sneden brood met ham en kaas ertussen en béchamel-saus erboven op, maar er zijn nog veel meer variaties. En waar komt die rare naam croque-monsieur eigenlijk vandaan? Voor de antwoorden én het recept klik je natuurlijk op de link.

De Fougasse Provençale

Je hebt hem vast wel eens bij de Franse bakker zien liggen: de Fougasse. Het is een Provençaals brood met olijven, grof zout of, hier thuis de absolute favoriet, met 'gratelons' oftewel spekjes. De origine van dit brood komt uit de Romeinse tijd waar ze de 'panis focacius' maakten. Hieruit is uiteindelijk de Italiaans Focaccia ontstaan en dus deze Provençaalse Fougasse.

De Fougasse bestaat echter ook in een zoete versie en deze wordt tijdens de 13 desserts aan het einde van het kerstdiner geserveerd. Het staat symbool voor succes. 

Lees het hele verhaal en het recept door op de link hieronder te drukken. Mis het niet want het is makkelijk te maken en heerlijk voor visite of als tussendoortje. 

Nieuwsbrief


Schrijf je nu in voor de nieuwsbrief van Renie's Franse Keuken en Mijn Provence. Eén keer per maand stuur ik je nieuwtjes, aanbiedingen en een printbaar recept. Blijf op de hoogte en abonneer je nu!

De mooiste Driekoningentaart 2022 - deel 2

Vandaag de tweede winnaar van 'de mooiste Driekoningentaart 2022' 👑. Nou ja, volgens mij dan..
Nina Metayer, 33 jaar, heeft het vak geleerd op de bekende Ferrandi opleiding. Ze wordt hierna, ruim voor haar dertigste, tot twee keer toe uitgeroepen tot Patissier van het Jaar. Een gigantische eer hier in Frankrijk en normaal alleen weggelegd voor de reeds zeer bekende patissiers.
Ondertussen heeft ze haar eigen patisserie in Parijs en komt ze regelmatig langs in televisie-programma's zoals de 'Meilleur Patissier' (de Franse versie van Heel Holland Bakt).
Dit jaar heeft ze een prachtige galette gemaakt met het thema van 'De Notenkraker'. Een echt kunstwerk, wat ondertussen haar handelsmerk begint te worden. Volgens mij dus een terechte winnaar, vind je niet?

De mooiste Driekoningentaart 2022 - deel 1

Zoals elk jaar brengt elke gerespecteerde patissier een eigen Driekoningentaart 👑uit, de één nog mooier dan de ander. Dit jaar staken, wat mij betreft, twee 'jonkies' er met kop en schouders bovenuit. Ik zeg dan wel oneerbiedig 'jonkies', maar ze hebben beiden al een indrukwekkende carrière achter de rug.
Vandaag de 'Galette' van Pierre Jean Quinonero, de chef patissier van Hôtel le Burgundy in Parijs. Het is het eerste jaar dat hij voor dit luxe 5-sterren hotel (met Michelin-restaurant) een Driekoningentaart uitbrengt en het is meteen een pareltje!
De 29-jarige Chef Patissier Quinonero heeft een ode willen brengen aan de deels afgebrande Notre Dame de Paris door het welbekende glas-in-lood raam na te maken. Het fijne bladerdeeg en de baktechniek waardoor de randen donkerder uit de oven komen, zorgen voor een prachtige taart. Voor een foto van de patissier, verwijs ik je naar de Facebook-pagina van Renie's Franse Keuken.

Driekoningen in Frankrijk

In Frankrijk wordt de Driekoningen altijd uitgebreid gevierd. In de weekenden rond de 6e januari, eten families en vrienden samen de 'Galette des Rois' waarin een 'fève' verstopt zit. Deze 'fève' was oorspronkelijk een boon, daarna waren het personages uit de Provençaalse crèche en tegenwoordig vind je ook regelmatig een beeldje van Spiderman of Harry Potter in de taart. Degene die de 'fève' vindt, is de koning en krijgt een papieren kroon op zijn hoofd. Er zijn twee soorten Koningstaarten: de brioche of de frangipane. De brioche is een cirkelvormig brioche-brood met gekonfijte vruchten erin en erop. De frangipane is gemaakt van bladerdeeg en gevuld met amandelspijs. De frangipane-taart is bij ons veruit de favoriet en ik moet er dan ook eerlijk bij zeggen dat ik deze niet alleen met Driekoningen maak. Op verjaardagen wordt er regelmatig om deze taart gevraagd en dan maak ik hem met liefde. Maar niet doorvertellen, want het gaat echt tegen elke Franse traditie in..

Côte & Provence - recept kreeftenstaart

Cote en Provence artikel Renie's Franse Keuken
Artikel Cote en Provence

De Côte & Provence wintereditie is uit, met daarin het verhaal over mijn eerste kerst in Frankrijk én het familie-recept van mijn Franse schoonfamilie: Kreeftenstaarten in Armoricaine-saus. De Côte & Provence kun je oa vinden bij de Bruna.

Recept Pompoensoep uit de Franse Keuken

Frankrijk versiert dit weekend huizen en tuinen want ook hier wordt Halloween gevierd. Ik stond daar wel van te kijken toen ik hier kwam wonen, voor mij was het echt een uber-Amerikaans feestje. Er worden dit weekend veel spooktochten georganiseerd, onder andere in het Palais des Papes in Avignon, het kasteel van Tarascon en in de dorpen en steden gaan kinderen verkleed de deuren langs voor een ‘un bonbon ou un sort’. Het wordt hier ondertussen ook iets kouder, dus we hebben de soeppan weer tevoorschijn gehaald. Verse tomatensoep, aardappel-preisoep of Hollandse groentesoep, allen makkelijk te maken en iedereen in het gezin is er dol op. Bij deze het recept van een zachte pompoensoep, gemaakt met een flespompoen, wortelen en aardappel. Aan het eind een beetje room er doorheen en je hebt een heerlijke vélouté. Wil je er een echte maaltijd van maken? Gehaktballetjes en vermicelli doen wonderen of je maakt er natuurlijk een Quiche Lorraine bij.

Vijgenjam uit de Provence

Mijn ouders hebben deze zomer op mijn huis gepast en daar staat een enorme vijgenboom in de tuin. Deze boom zit ondertussen net zo vol als mijn camping in juli/augustus, dus er moest wel wat met de rijpe vijgen gemaakt worden. Ik heb mijn moeder doorverwezen naar deze 'oh-zo-leuke' site, waar een recept voor vijgenjam op staat. Zij is dus degene die deze potjes gevuld heeft, en wel in drie versies: een zoete, een minder zoete en een chutney. Mocht je van die laatste uitvoering een recept willen hebben, moet je dus bij mijn moeder wezen, die heeft ze zelf bedacht!


In totaal staan hier ondertussen meer dan 15 potten jam en er hangen nog vele kilo's vijgen in de boom. Mocht je toevallig hier in de buurt zijn: ze zijn gratis af te halen!



Quiche Lorraine, een Franse klassieker


De eerste keer dat ik een Quiche Lorraine maakte was met Mamie Elise. We gingen die dag met de hele familie picknicken en iedereen zou wat meenemen, iets wat je hier eigenlijk altijd doet wanneer je met vrienden of familie bij elkaar komt. 

Het enige wat je vooraf afspreekt is wie er hartig en wie er zoet meeneemt zodat er van alles wat is. Hou hierbij altijd in de gaten dat dat in Zuid-Frankrijk zoet en hartig niet door elkaar lopen ! 

Het recept van de Quiche Lorraine komt uit onze familie-keuken. Mamie Elise maakte hier ook altijd zelf de bodem bij, dit recept kun je vinden in ''.


Vanille-crème van chef Cyril Lignac

Pasen komt eraan en dat is goed te zien aan de overvloed aan (dure!) chocola hier in de winkels. Ik vraag me elke keer weer af wat ze toch doen met de enorme voorraad die na de Paasdagen nog steeds in de winkel staat. Een deel gaat direct de dag na Pasen in de uitverkoop voor de helft van het geld, maar tegen die tijd kan ik al geen chocola meer zien.

Vandaag de eerste stap voor de frambozentaart: de vanille-crème. Je kunt deze de dag ervoor al maken, goed koud zetten en bij het opmaken van de taart weer uit de koelkast halen. Het recept komt uit het boek 'La Patisserie' van Cyril Lignac, het is dan ook vanille-crème 2.0, verfijnd maar stevig genoeg om in de spuitzak te gebruiken. 


Oeufs Mimosa oftewel gevulde eieren

De Paasdagen komen eraan en het begint een beetje te borrelen in mijn hoofd: ‘Wat gaan we eten?’. Pasen is belangrijk hier en dat zie je alleen al aan de prachtige etalages bij de bakkers en patisserie-zaken. In het artikel vind je de tradities terug van mijn Franse schoonfamilie en de heerlijkheden die we in het Paasweekend allemaal op tafel hebben staan.

Een recept wat elk jaar terugkomt is die van de ‘Oeufs Mimosa’ oftewel de gevulde eieren. Mijn kinderen zijn er dol op en maken ze tegenwoordig regelmatig zelf. De naam ‘Mimosa’ komt van de prachtige gele bloemen die we op het moment overal in de tuinen en langs de kant van de weg zien staan. Ik bekijk ze maar veilig van een afstand, anders barst ik in een giga-niesbui uit, maar mooi zijn ze. Benieuwd naar het makkelijke recept en de Paastradities hier in Zuid-Frankrijk? Je kunt doorlezen door op de link te klikken.


De week van de Franse taal

Het was deze week de ‘Semaine de la Langue Française et de la Francophonie’ hier in Frankrijk en omdat ik zelf dol ben op de Franse taal, leek het me een leuk idee om jullie meer te vertellen over het ‘Verlan’. Zoals bijna elk land heeft ook Frankrijk zijn ‘straattaal’ maar de woorden die in het Verlan gebruikt worden zijn ondertussen aardig ingeburgerd in het Franse ‘ABN’. Handig om dus enkele woorden te kennen.

De eerste voorbeelden van het Verlan zijn al vrij vroeg in de geschiedenis gevonden, maar wat is het nu precies? Het woord zelf geeft het eigenlijk al aan, want Verlan is het omgekeerde woord van l’envers (op de kop). Het Verlan draait dus lettergrepen of letters in woorden om en maakt zo nieuwe woorden. Geloof me, wanneer je hier net komt wonen sta je soms raar te kijken. Ik geef in het artikel wat voorbeelden, dan is het allemaal wat beter te begrijpen. En, verrassing, ook jullie kennen een woord in het Verlan. Het heeft te maken met een hele bekende Belgische zanger...


De vinaigrette van Mamoune

Fransen eten ongeveer 5 kilo sla per persoon per jaar. Dit lijkt heel gezond, maar vergeet niet dat er vaak een vette vinaigrette overheen gaat en er een baguette (stokbrood) bij gegeten wordt. Het ligt er eigenlijk dus maar net aan hoeveel olijfolie er gebruikt wordt. En wanneer je kijkt naar de oudere generatie, heb je het idee dat ze het woord ‘régime’ (dieet) niet kennen. Mamie Elise had een scheutige hand en ook Mamoune kan er wat van. 

De laatste keer dat ik bij Mamoune at, had ze een salade van paardenbloemblaadjes, zo uit de natuur. Ik vond het niet echt lekker, de groene blaadjes hebben een hele bittere smaak, maar ik heb ondertussen wel haar recept voor de vinaigrette-saus overgenomen. Een vinaigrette zonder mosterd!


De gevulde tomaten van mijn schoonvader

Tomaten gevuld
Recept gevulde tomaten
Verder lezen...
Mmmm, ik zag vandaag de eerste Coeur de Boeuf-tomaten, oftewel vleestomaten, in de supermarkt liggen! Nou zullen deze nog lang niet op het smaakniveau zijn als de tomaten die in hoogzomer in de winkel liggen en in de tuin staan, maar je kunt er al wel wat mee. Wat dacht je van gevulde tomaten, met restjes vlees van de afgelopen week? Supermakkelijk en handig want je gooit niets weg! 

Hierbij het recept van mijn schoonvader, want dat is echt de koning van de gevulde tomaten bij ons in de familie. Hij maakt altijd schalen vol en die komen dan, in tupperware-bakjes heel fijn hier naar toe. Wat een luxe hè! 


Nachtvorst...

Maart roert zijn staart en April doet wat hij wil. Deze tegeltjeswijsheden hebben hun waarde weer eens bewezen deze week: sneeuw bij jullie in Nederland, nachtvorst bij ons in Frankrijk. En dat laatste is echt de grootste nachtmerrie voor ons als campinghouders, maar zeker ook voor de landbouwers. In het artikel lees je over hoe het onze week meer dan spannend heeft gemaakt en zie jet het filmpje van Elvire en Daan die vertellen over hun nacht op Domaine de Marotte.


Nieuwe boeken over Frankrijk

Boek Ilja Gort Bed en Breakfast
Boek Ilja Gort Bed en Breakfast
Verder lezen...
Niet één, maar twee nieuwe boeken op de site vandaag! Eén oudje, omdat ik hem zo leuk vind én natuurlijk het nieuwe boek van Ilja Gort.
Het 'oudje' is al gepubliceerd in 2016 en heet 'De eiffeltoren is 540 stokbroden hoog'. In het boek komen allemaal leuke weetjes over Frankrijk aan bod, bij elkaar gezocht door Peter Slabbynk en al die verhalen zijn fantastisch geïllustreerd door Wendy Panders. Waarom mogen Fransen bijvoorbeeld hun varken geen Napoléon noemen? Klik zeker even door naar de verkoopsite, daar is namenlijk een inkijkexemplaar. Leuk om voor jezelf te kopen, maar zeker ook om weg te geven!

In Bed en Breakfast, de nieuwste roman van Ilja Gort, begint Abel met zijn vrouw Angela een B&B op hun Zuid-­Franse wijndomein. Maar natuurlijk gaat dat niet van een leien dakje. Een televisie­ploeg met een dubbele agenda wil daar een reality soap van maken, waarna Abel en Angela worden over­rompeld door gasten die het bloed onder hun nagels vandaan halen. Als Abels heimelijke verzet de spuigaten uitloopt, is er geen weg terug: om hun wijndomein van de ondergang te redden moet hij in zee met een onvoorspelbare Franse klusjesman en een Brabantse drugsbaron.

Een lezer vertelt: 'Ik heb meerdere romans van Gort gelezen, maar dit vind ik zonder meer de beste. Het lijkt wel of hier alles van de Gorts activiteiten op zijn plaats valt: Frankrijk natuurlijk, een wijndomein kopen, maar ook die krankzinnige scenes met de B en B-gasten (inderdaad van Fawlty Towers-achtige klasse) . Ik lag dubbel. Dan de scenes met de televisieploeg ((eigen ervaring? Ik hoop het niet!) Erg leuk boek.'
Voor allebei de boeken geldt: voor 23:00 uur besteld, morgen in huis!



Nieuw: samenwerking Côte & Provence

Cote en Provence magazine
Magazine Frankrijk Côte en Provence
Verder lezen...
Ik had begin van het jaar al aangegeven dat er leuke nieuwe projecten aan zaten te komen. Nou, hier is er zo één!

Vanaf deze maand maak ik deel uit van de redactie van het gezellige blad Côte & Provence! Hoe de samenwerking er precies uit komt te zien zal ik jullie later uitleggen, maar sommigen van jullie hebben misschien het eerste artikel al op de website van Côte & Provence langs zien komen. Het ging natuurlijk over de traditie van de Chandeleur deze week oftewel de crêpes .

Côte & Provence wordt 4 keer per jaar uitgebracht en gaat, zoals de titel al aangeeft over het prachtige Zuid-Frankrijk waar ik woon. 

Ik bedank hoofdredactrice Suzanne Rietmeijer voor haar vertrouwen en heb ontzettend veel zin in deze samenwerking!.


Michelin ster voor Restaurant Pollen in Avignon

De bekende Michelingids heeft de afgelopen week weer zijn nieuwe lijst naar buiten gebracht. En hoewel dit niet altijd even goed ontvangen is door iedereen in deze periode, wat ik zeker begrijp, wil ik er toch even één restaurant uit halen want ik vind het zo leuk voor dit jonge team dat ze een ster gekregen hebben. 

De chef van het restaurant Pollen in Avignon, Mathieu Desmarest, is nog geen dertig jaar oud, maar heeft al een flink aantal jaren in de keuken op zijn naam staan. Na een opleiding op het instituut van Paul Bocuse, een baan in de keuken van het Elysée in de brigade van chef Gomez en het Hôtel de l'Europe in Avignon, begint chef Desmarest in 2018 restaurant Pollen in het centrum van 'zijn' Avignon. Een restaurant waar de keukenbrigade zelf de gerechten naar de tafels brengt (en dan het liefst op een paar Airmax-gymschoenen van het merk Nike) en waar een jonge sommelier, Pierre Baud, de meest originele wijnen serveert. En dàt maakt deze ster dus zo leuk. Het stoffige en elitaire laagje gaat beetje bij beetje van de Michelingids af en het draait er niet meer om hoe je heet, maar wat je kan en daar is deze jonge chef met zijn team een goed voorbeeld van.
De link gaat naar het filmpje op de site van Restaurant Pollen en je zult zien, de passie spat er werkelijk van af. Prachtig om te zien!

Hachis Parmentier, een Franse ovenschotel

Vandaag een recept met een geschiedenis : de Hachis Parmentier, een ovenschotel met aardappelpuree en vlees. De Hachis Parmentier wordt regelmatig in de kantine geserveerd op school en eigenlijk is iedereen dan tevreden. Voor het personeel van de kantine is het vrij makkelijk te maken en kinderen vinden het vaak heerlijk ! Je zult het echter nauwelijks op de kaart van een restaurant zien staan, daar is het veel te huiselijk voor.

Het gerecht is vernoemd naar zijn uitvinder, de heer Antoine-Augustin Parmentier (1737-1813) die van de aardappel zijn levenswerk gemaakt heeft gemaakt.


Een Franse Rolcake voor Kerst

Mocht je een beetje Frans spreken, dan weet je dat de naam ‘Gateau Roulé’ letterlijk vertaald een ‘opgerolde taart’ betekent en wanneer je naar de uiteindelijke vorm van de gateau roulé kijkt, zie je dat deze erg veel op een houtblok of een stam lijkt die je gebruikt om de open haard aan te steken. Dit noemen we in Frankrijk ook wel een ‘Bûche’ en zo komen we dus bij de Kerstdagen en de gateau roulé uit, de Bûche de Noël is namenlijk de traditionele afsluiter van het Kerstdiner.


Waar dit precies vandaan komt ? Dat lees je in het recept. Het leuke van deze rolcake is, dat je hem volledig aan kunt passen aan je eigen smaak. Je kunt er zelf een vulling voor maken, maar voor een 'kinder'versie kun je er ook gewoon jam of chocoladepasta inrollen en hem dan versieren!



Marjolaine's Chocoladetaart

Makkelijk recept chocoladetaart
Simpel recept chocoladetaart
Verder lezen...
Het was een rare dag gisteren. Waar jullie de lockdown in gingen, kwamen wij er gisteren, na 5 weken, uit. En hoewel deze lockdown, in het Frans trouwens 'confinement', hier minder indrukwekkend was dan de vorige keer toen echt alles potdicht zat, is het raar om nu weer zonder papieren met het motief van je verplaatsing de straat op te mogen. Wat wen je toch snel aan bepaalde dingen hè?
Maar goed, Nederland zit nu dus dicht en de kinderen zijn thuis. Ik heb besloten om de komende weken de recepten aan te passen en vooral leuke en simpele recepten hier neer te plaatsen die ik vaak samen met mijn kinderen maak of die ze alleen maken.
Hier de chocoladetaart van Marjolaine, één van de populairste recepten op Renie's Franse Keuken. Alle ingrediënten gaan in 1 pan en dan hop de oven in!




Het familierecept voor een Franse Tarte Tatin

Recept Franse Tarte Tatin
Recept Franse omgekeerde appeltaart
Verder lezen...
Ah, zucht, de Tarte Tatin, hoe Frans wil je het hebben.. We maken hem regelmatig hier en ik denk dat het absoluut mijn lievelingstaart is. Met zijn, door de suiker en boter, gekarameliseerde appels, smelt deze taart gewoon in je mond. Dit is het echte familierecept van één van de Franse tantes van mijn man, dus je moet elk dieet even uit je hoofd zetten. 
De Tarte Tatin in onze familie draait om 3 ingrediënten : appels (dat is dan nog wel OK), boter, suiker en dan nog meer boter en suiker. Omdat het een familierecept is, heb ik geen duidelijke afmetingen van de ingrediënten, maar de taart is prima te maken zonder weegschaal. 
Probeer het eens, ik weet zeker dat het ook jouw lievelingstaart wordt!
Lees ook het geweldige verhaal van de oorsprong van deze appeltaart. Het neemt je terug naar het begin van de 19e eeuw en de zusters Tatin..



Elf tips voor heerlijke Franse meringues

Meringues, typisch Frans ! Oh nee, toch niet, de oorsprong schijnt namenlijk of in Zwitserland of in Duitsland te liggen, maar daar verschillen de meningen nogal over. Ik was er zelf echter niet bij, we hebben het hier over begin 18e eeuw, dus ik laat me er verder ook maar niet over uit !
Wat ik wél zeker weet : er zijn 3 verschillende versies om meringues te maken : op z’n Frans (opgeklopt eiwit en suiker), op z’n Italiaans (opgeklopt eiwit wat door er een hete suiker siroop er doorheen te doen ‘gekookt’ wordt) en op z’n Zwitsers (eiwit en poedersuiker wat ‘au bain marie’ opgeklopt wordt).
We gaan hier voor de Franse versie, gelukkig voor mij de makkelijkste, en ik geef je 11 (!) tips om perfecte meringues te maken.



Aanrader: Frankrijk Binnendoor

 Ik ben niet echt iemand die snel 'reclame' maakt voor anderen, maar ben je op zoek naar een last minute Sinterklaas-of Kerstcadeau of heb je gewoon zin om eens weg te dromen bij een volgende vakantie, denk dan eens aan het boek 'Frankrijk Binnendoor' van Ruud Couwenhoven. Een ontzettend leuk boek,  want als pure Frankrijkliefhebber heeft Ruud in dit boek zijn reis beschreven over de kleine, authentieke routes van het 'echte' Frankrijk. Persoonlijke verhalen en anekdotes, maar ook wetenswaardigheden en tips voor restaurantjes en bezichtigingen. Een echte aanrader! Het boek is hier te bestellen, op het moment met een leuke aanbieding.

Varkensrollade à la Mamie Elise


De Provençaalse keuken zonder knoflook is als het zuiden van Frankrijk zonder zon : ondenkbaar ! De typisch Provençaalse knoflook is echter niet de witte variant, maar een variant met rose/paarse lijnen erin. Mocht je in augustus in de buurt op vakantie zijn, vergeet dan niet het Knoflook Festival in Piolenc te bezoeken, dé knoflook-hoofdstad van de Provence. 

We gebruiken knoflook hier op verschillende manieren, uitgeknepen, gepoft maar het wordt ook rauw gegeten met wat olijfolie, al is dit meer iets voor de oudere generaties. Op vrijdag, traditioneel de dag dat er geen vlees op het menu staat, zul je bij veel restaurants het gerecht Aïoli op de krijtborden zien staan. Dit is typisch Provençaals! Mijn schoonmoeder maakt het regelmatig en dan komt mijn schoonvader ons altijd een bak vol brengen. Om te smullen! 

Een confiture de Gigérine

Na een kleine quiz op Facebook en Instagram, met de vraag 'wat is dit?', had ik uiteindelijk 5 goede antwoorden (op zo'n 70 antwoorden in totaal). Je kunt het hele verhaal hier lezen, met het recept van de jam waar deze keer zelfs vanille-rum ingaat. 

Mijn schoonvader, Régis, helpt ons regelmatig mee op de camping en vooral wanneer er spullen opgehaald of weggebracht moeten worden naar een andere camping, doet hij dat graag. De laatste keer is mijn schoonvader voor ons naar een camping in de Drôme gereden en kwam weer terug met groenten en fruit die hij had meegekregen van de direkteur van de andere camping. Ze schijnen daar sinds dit jaar een prachtige groentetuin te hebben aangelegd. De kinderen waren helemaal blij, want er zaten twee hele grote watermeloenen bij. Maar daar vergisten ze zich in.


De 'Pâte de Coings' van Christelle

Ik heb jullie een tijdje geleden gevraagd wat de naam zou kunnen zijn in het Nederlands van de lekkernij op de foto. Vele antwoorden later, was er nog steeds geen éénduidige naam, dus ik heb uiteindelijk een keuze gemaakt. 
Ik ga voor 2 namen : vruchtenblokjes, omdat ze onder deze naam door Nina gemaakt en verkocht worden in haar bakkerij. Verder hou ik ook gewoon het Franse ‘Pâtes de fruits’ aan. Volgens Liesbeth, mijn Franse lerares op het VWO, is er namenlijk geen officiële Nederlandse benaming voor dit suikergoed. Ik ben dus vol goede moed de ‘coings’ op de camping gaan rapen, om er kweepeer-vruchtenblokjes van te maken. 


Waarom ik geen slakken eet...

Ik schreef vorige week dat de regen met bakken naar beneden kwam, maar de gevolgen voor het achterland van Nice kon ik toen niet vermoeden. Een ware ramp, waarbij mensen, huizen, bruggen en wegen zijn meegenomen door een kolkende rivier die volledig uit zijn voegen is gaan stromen.
Het verhaal wordt nu wat luchtiger, want door de regen kwamen er opeens honderden slakken tevoorschijn op de camping. En dat deed me denken aan de ‘escargots’ die hier in Frankrijk gegeten worden en waarom ik deze nooit de never niet zal eten.
Lees hier het verhaal over mijn schoonfamilie en de arme slakken uit mijn tuin.. 



Een Provençaals kippetje uit de oven

Lieve lezers, Provençaalser dan dit verhaal gaat het niet meer worden denk ik…
Doe je ogen even dicht en stel je voor : het is hoogzomer, je bent op vakantie ergens in het prachtige zuiden van Frankrijk. De zon staat hoog aan de hemel, de krekels laten luid van zich horen en het croissantje kraakt van de versheid. Op de markt van Saint Remy de Provence geniet je van de vele kraampjes met fruit, olijven en honing. 
Een koopman klampt je aan om je zijn noga te laten proeven en opeens ruik je het..die heerlijke geur van gebraden vlees vermengd met Provençaalse kruiden…. Hier was je voor naar de markt gekomen. Nog een klein stukje…Je loopt je neus achterna en dan kom je aan bij je einddoel : de kraam met de kippen aan het spit ! ;-)
Alle gekheid op een stokje, maar die kippen zijn toch echt onlosmakelijk verbonden met mijn vroegere vakanties in Frankrijk en het bezoeken van de gezellige marktjes.
En over die kippetjes gesproken, ook thuis maken de Fransen zeer regelmatig een kippetje of aan het spit of gewoon in de oven. Hier het recept!





Vijgentijd in de Provence!

Sinds enige tijd zie je hier in de buurt overal kapotte vijgen op de grond liggen. Doodzonde, maar ik geef toe dat het vijgen plukken niet altijd even makkelijk is. 

Waar de abrikozen eigenlijk allemaal in één keer geplukt kunnen worden, heeft de vijgenboom zulke grote bladeren dat de zon niet overal gelijkmatig op de jonge groene vruchten schijnt om ze die mooie paarse kleur te geven. Ze zijn dus niet allemaal tegelijk rijp en je zou dan om de twee dagen weer de boom in moeten om de paarse vijgen eruit te zoeken en te plukken. 



Facebook

Wist je dat er een hele gezellige Facebook pagina van 

Renie's Franse keuken bestaat met meer dan 3200 zeer actieve leden?

Klik op het logo en kom er gezellig bij!

Aubergines Farcies, oftewel gevulde aubergines


Aubergines worden veel gebruikt in de Provençaalse keuken. Alle leden van mijn Franse schoonfamilie eten aubergines het liefst gefrituurd, besmeerd met een huisgemaakte tomatensaus en ik geef toe, dat is toch wel één van mijn favoriete maaltjes hier! 

Mamie Elise was de absolute winnaar wat betreft het bereiden van de gefrituurde aubergines. Ik kan ze precies op de manier maken zoals zij dat deed, maar op één of andere manier smaakt het toch niet hetzelfde..



 

Zelf pasta maken



Sinds we hier thuis in lockdown zitten, ‘confiné’ in het Frans, zijn we fervent pasta-makers geworden. De eerste week was de pasta regelmatig niet meer te krijgen in de supermarkt en dan moet je creatief worden. En ik moet zeggen : wanneer je éénmaal het kunstje te pakken hebt, is het zo gepiept !


Huisgemaakte Abrikozenjam met citroen

Abrikozenjam!

Het recept van Mamie Élise, de oma van mijn Franse man. Dit is één van de weinige recepten die ik nog nooit veranderd heb, want deze jam is zó lekker .

Het is heel simpel, dit is wat je nodig hebt:
1 kilo ontpitte abrikozen in kleine stukjes, dit waren de laatsten uit onze boom! 
1 kilo suiker,
het sap van een halve citroen 
een oud vanille-stokje (leeg dus! Ik bewaar ze altijd in de koelkast wanneer ik ze gebruikt heb. Bij het meekoken komt er nog altijd heel veel smaak vanaf)




Recept voor een Franse Brioche


Niets lekkerders dan een zondags ontbijtje met een Franse brioche met wat boter en confiture ! Die brioche kun je heel makkelijk zelf maken en dat gaan we vandaag doen ! Een brioche is niet alleen een brood gemaakt van meel, eieren, boter en suiker. Het recept is ook de basis voor meerdere bekende baksels zoals de Tropézienne, met crème, en de Gateau des Rois, met gekonfijte vruchten, voor Driekoningen.
 
Het eerste recept van de brioche stamt uit de Middeleeuwen waar ze dit brood al in verschillende vormen maakten. Het leuke is dat de brioche in allerlei verschillende geuren en smaken terugkomen in bijna elke departement hier in Frankrijk. 


Luchtige slagroom, op z'n Frans


Het volgende recept gebruik ik heel vaak, geleerd van de bekende patissier Cyril Lignac. Het is heerlijk luchtig, niet zoet en zo stevig dat je het makkelijk kunt gebruiken voor het ‘pocheren’ oftewel het werken met een spuitzak.

Ik zorg er altijd voor dat de kom waarin de slagroom geklopt gaat worden mét de garde en mét de room en de mascarpone minstens een half uur van tevoren in de koelkast staan om goed koud te worden. Het belangrijkste in dit recept is de poedersuiker. 



De heerlijke Sacristains van Fanny

Mijn man is dol op Sacristains en ik koop er dan ook regelmatig één voor hem bij de bakker. Ik had er echter nog nooit één zelf gemaakt, leek me best ingewikkeld, totdat mijn vriendin Fanny ze vorige week had gemaakt met haar 3-jarige zoontje… Zo moeilijk is het dus.. :-)

Dit recept zou dus perfekt te maken moeten zijn met kinderen en/of kleinkinderen op een woensdagmiddag of tijdens het weekend, maar dat hebben we natuurlijk wel even getest! Ik heb Fanny meteen het recept gevraagd en ben aan de slag gegaan en inderdaad, de Sacristain is niet moeilijk om te maken en heerlijk om op te eten. Verder zijn er ook nog eens vele mogelijkheden om hem aan je eigen smaak aan te passen, dus uiteindelijk is het een ideaal recept!



Daurade Provençale, een Franse visschotel


Ik ben een tijdje geleden met deze site begonnen met een duidelijk doel voor ogen : de simpele Franse familie-keuken doorgeven. En hoewel mijn passie voor de Franse patisserie nog wel eens de overhand neemt hier, kom ik tijdens de maaltijden thuis de eenvoudige Franse recepten elke dag tegen. Af en toe is het zo simpel, dat ik het niet eens op de site durf te zetten, totdat ik me weer bedenk dat ik, voordat ik hier kwam wonen, dit soort recepten toch echt niet maakte.

Dus bij deze, simpel, Frans en geleerd van Mamie Elise de oma van mijn man : Provençaalse Daurade (zeebaars of Dorade in het Nederlands) uit de oven.

De eerste keer dat ik een schaal met Provençaalse Daurade uit de oven zag komen, was bij Mamie Elise op de kade in Aramon. Een stel grote vissen lag me glazig aan te kijken vanuit de schaal en ik keek een beetje verbrouwereerd terug. Tot die dag ging mijn viservaring niet verder dan een lekkerbekje bij de visboer in Nederland of een moot zalm of kabeljauwfilet die direkt uit de diepvries in de pan was gegaan. Ik wist dan ook niet of ik deze Daurade wel echt ging waarderen.




Tarte à la tomate, fruit of groente?


Dan is het nu tijd voor de existentiële vraag van deze warme dag : de tomaat, hoort deze in de categorie groente of in de categorie fruit ?

Ik ben hier nu al een paar dagen mee bezig en het is werkelijk geweldig wat je allemaal tegenkomt op het internet. Ik heb uiteindelijk een ‘soort’ antwoord gevonden, namenlijk dat het een ‘groente-fruit ’ is ! OK, hier wordt het niet echt duidelijker van, laat ik maar even de tijd nemen om het uit te leggen.

De verwarring ontstaat doordat het botanische antwoord op de vraag : ‘tomaat, groente of fruit ?’ verschilt van het culinaire antwoord. 





Aardappeltjes uit de oven van Charlotte



Heerlijk weer hier vandaag én de volgende vier dagen feest in het dorp, de Saint Eloi, dus een kort maar krachtig recept van mijn vriendin Charlotte die dit een keer voor ons maakte toen ze onverwacht veel eters aan tafel had.

Ze noemen hier in het zuiden een 'pomme de terre' in de volksmond ook wel een ‘patate’ en wanneer ik te vaak een aardappelgerecht op tafel zet, we eten ‘s middags én ‘s avonds warm dus probeer elke keer maar eens wat origineels te verzinnen , begint de hele familie te zingen :


Lundi, des patates (maandag, aardappelen)
Mardi, des patates, (dinsdag, aardappelen)
Mercredi, des patates, (etc)
Jeudi, les patates
Vendredi, les patates
Samedi, les patates
Et le Dimanche, le jour du Seigneur, on mange des patates au beurre.. (en op zondag, de dag van de Heer, eten we aardappelen met boter) 

Nou dan weet je het wel, het is weer tijd om iets anders te maken..




Drie keer een snelle Abrikozentaart


Wat kun je nu nog meer maken met abrikozen, want wij hadden toch wel een flinke kist vol uit ons boompje! Allemaal achter elkaar opeten is natuurlijk een optie maar daar zijn mijn darmen het niet zo mee eens.. 

Ik heb dus, naast een dagje voor de jam, ook een dagje in de keuken gestaan om verschillende taarten te maken en tegen de tijd dat alles uit de oven kwam, zijn m’n vriendinnen langsgekomen om deze op te halen en die heerlijk thuis te delen met de families.

Samen met mijn 14-jarige dochter Sanne zijn we ‘s ochtends vroeg begonnen, met de volgende leus in gedachten : het moet simpel, smakelijk en vooral snel. En dat is gelukt ! De taarten zijn dus allemaal gemaakt met verse rollen deeg uit de supermarkt (voor het snelle) en met de biologische abrikozen direkt uit onze tuin.





De appeltaart van mijn dochter Saskia

Daar iedereen hier in mijn omgeving wel een appelboom in de tuin heeft staan, vind ik de laatste tijd regelmatig tassen vol met de lekkerste appels aan mijn deurklink. Het grappige is dat je eigenlijk nooit weet wie deze bij je achtergelaten heeft, net als de noten, peren en prei in de winter en de tomaten, aubergines en abrikozen in de zomer.

 
Hier in het zuiden verbouwen mensen veel van hun groente en fruit gewoon zelf, door de vele zon-uren hier is dat technisch gezien ook niet echt een hoogstandje. Plantje in de grond en water geven, kind kan de was doen. Alleen dat water is nog wel eens een probleem want daar mogen we in de zomer niet zomaar onbeperkt mee sproeien, vooral tijdens de lange droge periodes. (lees: geen regen :-) ) 

Wanneer er weer een volle tas aan de deur hangt, maakt mijn dochter Saskia hier echt de heerlijkste appeltaart van met een recept wat ze ooit op de basisschool heeft geleerd.



Zanddeeg voor een Franse 'Tarte aux Fraises'

Mamie Elise kon koken als de beste maar ze was geen liefhebber van het bakken van taarten. Wanneer we bij haar gingen eten, stonden er eigenlijk altijd de traditionele Provençaalse gerechten op tafel zoals aubergines met tomatensaus als entrée en daarna een runderrollade. Die laatste werd natuurlijk ‘bleu’ gegeten, wat wil zeggen dat het vlees van binnen ‘rauw’ en net warm is. 

Daarbij kregen we een heerlijke jus van de gesmolten boter die ze bij de rollade had gedaan en verse haricots verts (spercieboontjes). Iedereen zat hier altijd heerlijk van te smullen. 
Als dessert maakte ze regelmatig een Flan (een soort vlaai) of een Clafoutis (ook een soort vlaai met kersen) maar het liefste at ze appeltjes uit de oven met wat honing.

Toen ik éénmaal begon te koken en te bakken, ben ik me gaan verdiepen in de Franse desserts en de patisserie en kwam erachter dat je werkelijk de lekkerste dingen ‘makkelijk’ zelf kan maken, wanneer je er maar de tijd voor neemt. En als dat voor één patisserie geldt, dan is dat wel voor de Franse aardbeientaart.


Crème Pâtissière, een handige Vanille-room


Een Crème Pâtissière hoort toch wel bij de basisrecepten van de Franse pâtisserie. Wanneer je goed rondkijkt bij je volgende bezoek aan een Franse bakker of pâtissier zul je deze geelkleurige ‘room’ vele malen tegenkomen in verschillende vormen.

Het recept van de Crème Pâtissière dateert al uit 1691 ( !) wanneer de bekende kok François Massialot, met goedkeuring van de koning, zijn culinaire boek ‘Le Cuisinier Roïal et Bourgeois’ uitbrengt. 



Oeufs Mimosa met huisgemaakte Mayonnaise

Het is bijna Pasen, een religieus feest natuurlijk, maar hier bij mijn schoonfamilie vooral een feest van  eieren gevuld met mayonnaise,  lamsvlees en chocola, oftewel, je moet het lijnen dit weekend even vergeten… 

Culinair gezien is het Paasweekend hier verdeeld in twee delen. De zondag met, tussen de middag, eerst het zoeken van de verstopte chocolade-eieren. Deze zijn niet verstopt door een Paashaas, maar meegebracht door de kerkklokken.

Heel vroeger werden in de vastentijd voor Pasen eieren meegenomen naar de kerk en deze werden daar aan de klokken vastgemaakt. Vanaf de donderdag voor Pasen stopten de kerkklokken met luiden om de kruisiging van Jezus te herdenken. Aan kinderen werd het verhaal verteld dat de klokken naar... vervolg... 

Pâte feuilletée oftewel Bladerdeeg

Vandaag gaan we aan de slag om een pâte feuilletée te maken. Op zich een technisch hoogstandje, er zit namenlijk boter in het deeg die tijdens het bakken ervoor zorgt dat er knapperige laagjes ontstaan. De boter komt tussen de laagjes te zitten doordat het deeg mét boter meerdere keren uitgerold en weer gevouwen wordt. In het Frans noemen we deze techniek ‘tourer’.

Vroeger maakten de Grieken overigens al bladerdeeg met deeg en olie. Dit deeg werd laagje voor laagje opgebouwd : een strook deeg, besmeren met olie, weer een strook deeg, besmeren met olie enz. Over wie nu precies de vouwtechniek heeft uitgevonden gaan verschillende verhalen. Het eerste verhaal wijst Claude Gelee aan als de uitvinder. 



Infusion of Tisane: de Franse kruidenthee


Mijn eerste ‘Verveine’, de bekendste kruidenthee hier in Frankrijk, heb ik op mijn 17e in Crécy-la-Chapelle vlakbij Parijs gedronken toen ik daar met mijn lieve vriendin Liesbeth op vakantie was. Ik had echter geen flauw idee wat het was, we hadden deze thee niet zelf gekocht, er zaten zakjes zonder label in een pot. 

Eénmaal terug in Nederland heb ik stad en land afgezocht om deze ‘gele thee’ terug te vinden en uiteindelijk, in een gespecialiseerde theewinkel in Groningen wist de verkoper me de Franse en Nederlandse naam te geven : de Franse Verveine bleek in het Nederlands Ijzerkruid te heten. 




Velouté de carottes oftewel een wortelsoepje


Worteltjes worden hier in de Provence vrij veel gegeten, al is het vooral in de geraspte versie. Ik stond daar in het begin nogal van te kijken : worteltje raspen - vinaigrette er overheen - opeten, simpeler dan dat wordt het niet. Dan eet je ernaast een stukje stokbrood, die je door de overgebleven vinaigrette haalt, het bekende ‘saucer’ (letterlijk vertaald ‘sauzen’). Maar ik ben deze manier van eten meer en meer gaan waarderen, want het is, vooral tijdens de warme barbecue-dagen, echt een lekker fris bijgerecht.

Je kunt van wortelen ook een heerlijke velouté maken, een gladde soep. Hier het recept.



Wilde asperges zoeken

Gisteren hebben we de eerste wilde asperges gevonden tijdens een ijskoude wandeling bij het 12e-eeuwse klooster van Saint Michel de Frigolet. Ik heb er volgens mij nog nooit één gevonden, mijn kinderen komen om de 5 minuten met een asperge aanzetten, je moet hele goede ogen hebben..

Wanneer je goed naar de foto kijkt zie je een een plant met hele kleine stekeltjes, de 'Asparagus', wanneer je deze ziet kun je gaan zoeken, de asperge groeit er namenlijk direkt naast. Mijn zoontje heeft zijn vinger ernaast gehouden voor de foto. 


Ook dit zoeken hebben ze overigens weer op school geleerd, een verplichte wandeling wordt er een stuk leuker door!



Frankrijk en de kantine

Toen ik hier kwam wonen had ik, behalve het standaard-idee van ‘s ochtends een croissantje en ‘s middags een stokbroodje brie, geen idee van van de manier van eten hier. Dat dit 'stokbroodje brie' een wel een erg Nederlands Délifrance plaatje was kon ik toen niet vermoeden.  

Ik schreef al eerder dat elk feest hier in Frankrijk om eten draait, maar ook de dagelijkse maaltijden nemen een belangrijke plaats in. Waar we in Nederland minutenlang over het weer kunnen babbelen, gaat het hier over een wijnkeuze, het verschil tussen tomatenrassen en op welke manier het vlees die dag het lekkerst bereid kan worden. Hier kan echt tot in de kleinste details een geanimeerd gesprek over gevoerd worden. En wat altijd weer terug komt : parfois les choses les plus simples sont les meilleures



La Génoise, een luchtige basis-cake


Waar Mamie Elise geen fan was van desserts of taarten, ben ik een echte zoetekauw en dol op de Franse patisserie. 
Eén van mijn meest gebruikte kookboeken is ‘Passez votre CAP Patissier’ van Michel et Augustin. Vandaag dus het eerste recept wat ik van deze mannen geleerd heb, en wat tevens hét basisrecept is voor bijvoorbeeld een slagroomtaart.


Nieuwsbrief

Renie's Franse Keuken én Mijn Provence hebben ook een nieuwsbrief. Ik stuur je nieuwtjes, aanbiedingen en printbare recepten. Bienvenue au club!

Mamie Elise

recepten provence frankrijk

De basis voor deze site is zonder enige twijfel Mamie Elise geweest, de oma van mijn Franse man. Zij is degene die mij de Provençaalse keuken en gebruiken heeft bijgebracht. Een lieve, zelfstandige vrouw, die niet op haar mondje gevallen was. In 2014 hebben we haar op 93-jarige leeftijd moeten laten gaan en kon ze eindelijk naar haar geliefde Papy Marcel die ze al zo jong was verloren. Missen doen we haar zeker, maar elke keer wanneer we één van haar Franse recepten maken, is ze weer in onze gedachten.

Campervakantie Frankrijk Micheling gids

Ga je binnenkort op vakantie naar Frankrijk met de camper? Neem dan zeker deze handige reisgids van Michelin mee. Met meer dan 1300 service-en halteplaatsen, onvergetelijke routes en dagtochten, zal je campervakantie in Frankrijk een groot succes worden.


Appelschiller

appelschiller kopen

De makkelijkste manier om de te maken is met deze appelschiller! 

Een kind kan de was doen! Appel erop en hij wordt én geschild én in dunne plakjes gesneden.Bij ons thuis wordt hij ondertussen elke dag gebruikt, ook om stukjes appel in de yoghurt te doen.

Je kunt .

Telegraaf

Telegraaf visschotel Renie's Franse Keuken

Renie's Franse Keuken in het Vrij-magazine van De Telegraaf: mijn Daurade Provençale uit de oven!

Hier ben ik best trots op! 

De link naar het recept:


Wijnkenner worden

'Wijnkenner word je zo' van Ophelie Neimann moet je zeker gelezen hebben. Het geeft je, als beginnende wijnkenner, een schat aan informatie, snijdt veel themas aan, is praktisch en onmisbaar.

Marcel Pagnol

Marcel pagnol - De gloriedagen van mijn vader
Met humor en warmte beschrijft Marcel Pagnol, een absolute legende hier in de Provence, de zomervakantie vol simpele geneugten van een hecht gezin; de maaltijden, de omzwervingen met zijn broer, en de toevalstreffer tijdens de jacht die zijn vader naam en faam bezorgt in de wijde omgeving.

Het is een prachtig boek en sinds kort ook verkrijgbaar in het Nederlands door een heerlijke vertaling door Marianne Kaas.

Zo'n Provençaals pareltje wordt natuurlijk ook  verkocht!


Pastamachine

 waarmee je zelf pasta kan maken!

Makkelijk en vooral erg lekker. 

Het recept voor de pasta kun je hier vinden.

Saint Eloi

Voor de echte Frankrijkliefhebbers: de , oftewel feest in ons dorp! 

Prachtige foto's en natuurlijk de uitleg over dit traditionele Franse dorpsfeest


Arsène Lupin

Netflix Lupin boek kopen

De nieuwe Netflix-serie Lupin, met de geweldige acteur Omar Sy is een hit! Het verhaal neemt je mee in het leven van de 'gentlemen cambrioleur/inbreker' Arsène Lupin. Het boek is net zo meeslepend als de serie en zeer de moeite waard! En je kunt hem nu hier bestellen!